Yine o meşhur saatteyiz; tavanla bakışıp biz kimiz, nereye gidiyoruz ve neden bu saatte hala ayaktayım diye sorulan o varoluşsal sancı evresi... 🙄 Herkes mışıl mışıl rüyasında prensini/prensesini görürken, ben 2017'de kurduğum o yanlış cümleyi ve evrenin sonsuzluğunu analiz ediyorum. Gece çok derin, felsefe çok çekici ama benim gözaltı torbalarım hepsinden daha derin sanırım. ✨ Bu kadar duygu seli yeter, uykum yok ama egom hala yerinde. Öptüm, uyumayanlar eklesin (sessizce). 👋🏻🕯️☕️