Saat yine hayatımı nerede yanlış yaptım ile aslında her şey çok saçma arasındaki o ince çizgide. 🌙 Beynim şu an Platon’un mağara alegorisini tartışmak istiyor ama göz altlarım bırak bu işleri de yat artık diye bağırıyor. Bazen en derin felsefe, gece yarısı tavanla bakışırken o sessizliğin içine düşmekmiş. İnsan en çok kimsesiz kaldığı saatlerde kendine yakalanıyor, kaçacak yer de yok. Neyse, sabah yine hiçbir şey olmamış gibi günaydın güneşlerim diyeceğim, şimdilik bu karanlık benim. 🕯️🖤