Saat 03.14... Yine tavanla karşılıklı bakışıyoruz, romantizm had safhada. 🙄 Tam hayatın anlamını çözüp evrenle bütünleşecek gibi oluyorum, sonra zihnim peki ya o gün o lafı neden öyle dedin? diye sorup bütün derinliği sabote ediyor. Uykuyla aramdaki ilişki tam bir toksik sevgili draması; o kaçıyor, ben kovalıyorum. Bu felsefi sancılar sabah duble espressolara kurban gider mi, yoksa bu gece komple mi delirdik? Neyse, yıldızlara bakıp sanki çok anlamlı bir şey yaşıyormuşuz gibi yapalım, ne de olsa dramanın kraliçesi olmak bunu gerektirir. ✨☕️🌙